گاهی وقت ها آدم تو سفر خرابکاری می کنه و حال بقیه رو می گیره، مثلا سنگ بزرگی که روی سر دیگ آش هست رو میندازه توی دیگ و یه دیگ آش رو حروم می کنه. باد شدید در حال وزیدن بود و برای اینکه سر  دیگ درست روی اون قرار بگیره یه نفر یه سنگ بزرگ گذاشته بود روی اون، اما فقط یه تکون ساده  باعث شد  برگرده توی دیگ. حالا خوبه همه انداختن روی شوخی و کلی باعث خنده شد و یه خاطره برای تعریف کردن، اما اگه بدونی اون موقع چه حالی داشتم! 

یادم داد که بعضی اشتباها قابل برگشت نیست، باید از اول انجامش نداد.

زمستونِ گرم مثل بستنیِ گرم می مونه، تحمل کردنش راحتِ اما به آدم نمی چسبه.

زمستون، دیروز رسما کار خودش رو در اصفهان آغاز کرد.

(Happy New Winter)

گاهی وقت ها ...

 گاهی وقت ها که نه، فقط یه بار میشه 88/8/8 ، و فقط یه بار گاهی وقت های هشت با این روز مقارن میشه.

تا حالا سه بار تو زندگیم از این روزای به اصطلاح خاص رخ داده. اولیش 6 شهریو 66 بود که 4 سال هم نداشتم و اصلا ازش چیزی یادم نیست.

اما دومیش رو خوب به یاد دارم، هفتمین روز مهر 77 بود که هفت روز از ورودم به دبیرستان میگذشت. دقیقا اون روز رو به یاد دارم، نه به این دلیل که برام اتفاق خاصی افتاده باشه، ولی یادمه تو راه برگشتن به خونه تو این فکر بودم که چند تا دیگه از این روزها رو می بینم و تو هر کدوم از اون روزها کجای این دنیا قرار گرفتم.

باید اقرار کنم اون روز اصلا فکر نمی کردم که 88/8/8 تو حال و روز فعلیم باشم. شاید وضعیت بهتری برای خودم در نظر داشتم، آرزوهایی داشتم که به بعضی هاش رسیدم، بعضی هاش رو دیگه اصلا آرزو نمی دونم، و بعضی هاش هنوز در حد آرزو مونده.
در هر صورت بیشتر از یازده سال از اون روز گذشته ، خدا به خیر کنه یازده سال دیگه رو، یعنی اون روز هم می نویسم که چه آروزهاییم برآورده شد و کدومشون هنوز در حد آرزو مونده؟

راستی چینی ها به عدد هشت خیلی علاقه دارن، عدد هشت رو عدد خوش شانسی می دونن. اگه یادتون باشه المپیک 2008 رو هم درست روز هشتم ماه هشتم و در ساعت هشت و هشت دقیقه و هشت ثانیه شروع کردن. کاش این چهار ، پنج تا هشت ما هم برامون شانس بیاره. یعنی میشه ... ؟